mutsuzluğun kitabı

haberin gelir elden

tüm dünyanın korktuğu

yapaylaşmış hayatların

yapay zihinlerinde

egemenlik başlarken

yapay devrimiyle

seni söylemezken bana

hiçbir özelliği

şaşırtmaz beni 

numaralı yeni zekaların

ta ki eski bir resmini

yüklettiğinde gizlice

işe yarar dedirtir

tüm teknik olanaklar

ah diğer yarını bir görsem

anılar hücum eder aklıma

bambaşka akmış hayatlarda

en masum hikâyeleri ile

geçen yılları teferruat eden

o ilk gerçek aşkın

son yakarışları

gurbet şehrinde

gurbet ama benim için

oysa sen göçmüş iken

ben misafir hissettim hep

yeşil ve kahverengi mi

devrimin son tanıkları

birbirinden kopar gibi

köyler kasabalar ve şehirler

ne ki artık ülkeler ayırmış

plastik tabelalarda işaretli

sınırları ile

mercator haritalarında

oysa sürgün edildiğim

o kalbe mesafeyi ölçmeye

kaç ışık yılı gerekir

bu dünyada daha kaç kez

ölüp de dirilmem gerekir

mutsuzluğunu kitabını

seninle oturup okuyabilmek için