Kayıtlar

biyometrik

Veda ettim bugün sana Miadını dolduran Diğer tüm eşsiz sevdaların  Arasına karıştı aşkımız Mahşer türküsüne bırakıp En neşeli ezgilerin harmonisini Aynı zamanda dinleyeceğiz Ama her seferinde birbirimizden habersiz Zira anahtarları bizde değil artık Ve zaten benim notalarım da O sesi vardırmıyor kulaklarına  Varlığının şahidi olan tüm belgelerimi İmha edeceğim bugün öğleden sonra Cüzdanımdaki biyometriği bile

versiyon

Aşık olduğum versiyonlarından yalnız biri O sen değilsin biliyorum Ama kendime engel olamıyorum Belki de en çok da Bu haline aşık olmaya Yokluğunla terbiye olamam sevgilim Ne zaman düştüm bu batağa bilmiyorum Ama her insanın vardır bir aşık olunacak versiyonu Ben ki senin her versiyonuna aşık olmayı göze almışken Olmayan tek numunesini sundun bana Bu ise beni kurtaramaz sevgilim  Rüyalarımın ağrısı olur sen yokken Sarkılıp kesintisiz kaçışların tozlu penceresinden Karanlık manzaralar eşlik eder ve  Zindanındır ki girilemez kapısından içeri  Oysa içerisi cennetim, anahtarı sendeydi sevgilim Ve artık o büyük sözleri hatırlarım her gün  Haziranın sonunda verilip Bir değil sonraki haziranın başında unutulan Ben daha büyük bir söz vermemiştim sevgilim Dedim ya büyük sözler beladır her daim Bu sebeple hesabına dikkat ederek Lütfen büyük insanlar versin sadece Yağmurun dahi ıslatamayacağı derece Kurumuş kalplerinden çıkıp da vuran dillerine Artık şiirlerimde bile biz yok se...

Kızılay

Bir yaz sonu yine Suda çırpınıyorum Ve beraberinde bir son daha Ama bu kez yalnızım Çırpınıyorum Birlikte öğrendiğim nice tecrübe Seninle tamamlanmayacak bu defa Belki de hiç En güvendiğim ve en sarıldığım Derinlerinde denizlerin Yutmaya hazır geleceğimi Dilinden çıkan serseri mayın  Ya da kör kurşun mesellidir Sen yokken yanımda Nasıl olur da başarırım Gözümde büyüttüğüm Nefesimde yutkunduğum Tüm o büyük basamakları Çıkabilirim utanmadan Gizleme ihtiyacı olmaksızın Kusurlarımı  Ki o anlar da hayata dairdir Olduğu gibi gerçeğimi işgal eden sen Her şeyde biraz biraz olan  Yine sen Ya anılarımızda Ya hayallerimizde Kaynağı olmuş bendeki tüm neşe Senin üzüntüne iken gebe Hikayelere konudur belki bu kez Şimdilerde kimse görmez çaresizliğimi Görenler acımaz sensizliğime Ve paylaşımlarım tesellisiz kalır Bir kulağından diğerine Gitmeye hazırlanmış kervanların Kuyruğuna takılmış bir besteymişçesine Anladım bu hafta, biliyor musun? Kızılay'da yürümenin verdiği tesadüfte Seni görm...

Fotoğraftan

Fotoğraflarına baktım bugün Sayıları ölçülmez binlerle Bir bakan ki inanır aşkımızın şiddetine Ben dahil sevgilim Unutmak istemeyişimi körüklercesine Tenini, buseni, handeni, çeşmini ve nice Hayal etmeye doyamadığım uzuvlarını Mutlu sandığımız günlerin hatırası Öyle ki o gülüşlerinden hemen önce ve sonrası Nice eziyet idi bize ah gülüm Ben senin çekerken o fotoğraflarını Bilir miydim ki kara bulutlar dağılmayacak üzerimizdeki Düşlemedim mi sanırsın her anımızı delillendiren O fotoğraflarda sadece gözüken Mutluluğumuzun resmi olsun Ama yok artık o güler yüz karinesi Yıkılıp gittikçe kirpiklerimden sarkan aşk perdesi Şimdi hatırladığım fotoğrafların gerçekleri olur Mutlu taklitlerinin altındaki düşünceler olur Bana aşk diye sevgi diye hatırlatan kendini Kaybettiğim kopyandır ki şimdi senin hayaletin olur 

sevdirmek

dinle beni yarım kaldı düşlerim gülmek istediğimde güldürmedin kaçamak gittim komedilere yine yanımda sen ol istedim belki bir sitem olsa sözlerim konuşmak istediğimde konuşturmadın içime döktüm dertlerimi yine de dinleyen sen ol istedim gelecekte beni beklerken veletlerim yaşatmak istediğimde yaşattırmadın günü gelip baba dediklerinde yine müsebbibi sen ol istedim dedim ya yarım kalsa da düşlerim yine yanımda bir sen ol istedim her ne zaman üzülsem de bilirim gerçeği sevdirmedin belki ama çok güzel sevdin

bahçelerarası

niyetim coşkundu ağustosun ikinci haftasında seneleri düşleten heyecanıyla tutuşan ilk aşkında kayanın sokağındaki evleriyle meşhur olduğunda bir bahçeden diğerine yürüdüm ben o gün tek başına taşıdım yükünü korkunda yukarıdan başlayıp vardım demir olanda pınarların kaynağı olan yamacında tenime akan hatıraları bıraktım ben o gün elden kayıp gider geçmişi eşyalarında kabusu geceleri değil artık sabahlarında develi kervanlarımın susuzluğu arttığında akan göz yaşlarında giderdim ben o gün kalamam yalnız emekliler semtinin sokaklarında ölene kadar sızlayacak mı bu acı kaburgalarımda sevgilim beklemez mi beni mehtabın ışığında doruklara yükseldim de düştüm ben o gün

Sensiz trenim

Aylar sonra sensizliğe yürüdüm bugün Yeni mevsimleri kucaklamak istercesine Çiçekleri, böcekleri, ağaçları ve bütün Doğayı inceledim kusurlu güzellikleriyle Yine hangi muhteşemliğini düşünmekten Eksikliklerinden kaçındım diğer tüm kadınların Sensiz bir hayatın da olduğunu vurguladım kendime İnanmak istedim hayat böyle de mümkün Devam etmek yoluma güvenilmez diyarlardan Gönül tahtımda göçmen olanlara şans verip Bilirim yalnız kendimi kandırmaktayım her gün Unutmak istiyorum bile diyemiyorum hâlen geceleri Zira sensin bana anlamı yaşamanın Sensin bana çocuklarıma dair tüm hayallerin direnci Geleceğimi şekillendiren senin isteğin Veremesem de sana istikbal cetvelini Hiçbir termometre ölçemez bağrımdaki ateşi Sen durağında kaldı bu tren artık gitmez Raylarında grev yapar işçileri süresiz Bana şimdi her bir sefer için uzak olmuş memleketler Sana çıkmadığını bildiğimden yolları