Kayıtlar

kaçırma

aramaktan biçare olmuş ne var ki eller sükut etmek zorunda kalan boşuna bekler olmuş ise günahı çıkmaya yetmez başa ne var ki gönüller yoktur dirayeti yaşa öksüz kalmış bir melektir görevini bilmez varsa kıvılcımı ateşin parıltı sönmez canhıraş isyanıdır bu çektiğini görmez yanmak kül eder ise suyu dökme boşuna

buradan değil

o bir kor ve sönmedi ciğerimden sızlayan bir kan damlası o bir açan çiçek dünyadan başka bir kapıya

aynıymış

gölgelerin dolaşırken meydanlarda anılar coşmaya başlamıştı hafızamda şehrin en kalabalık olduğu anlarda sensiz oturdum yetim kalan bankımızda o banktı altında yatan erguvanın sorsan sana halimi anlatanın seni bana yazıp da gönlümü yakanın hediyesidir boğaza renk katsın diye yürüdüğün taştan, ağacın hışırtısına dalların dikeninden, sönen çiçeğin tacına bir de teni yakan havanın soğuğuna seni anlattım bilmem kaçıncı tekrarla zamanı saydım sanarak geçtiğini görmemişim "hiçbir şeyin" değiştiğini gürültüsü sabit bildiğim gibi kimsesizliği geçmiyor, bitmiyor, yoktur acımın çaresi

güzelliğin ölümü

sen yaşıyordun uzaklarda kaçıp gittiğin bir kıyıda havadan karadan varılacak çağda hiçbir araç beni taşımıyordu yollar sana kavuşmuyordu sen sızıyordun suratlarda kiminin saçında kimin kaşında sanrıların dilerdim gerçek olsa bıraktığın yerde bekliyordum güzelliğin ölüyordu sen yanıyordun kırıklarda önceleri fark edemedim kararında bitmez sandım arzum kavuşmakta en hüzünlü hikayeler unutuluyordu ben ise aşkın nefretini yaşıyordum

gelmedi

Olmaz gele cihanda bir garibin iştirakidir bu Ne sureti var yeleğin ne de bir salavatidir bu

dinle

derdin varsa bekleyişin divanına çıkmalı usulca sözlerindir gidişin gizli kalmış iknasında her bir çıkışta gözden usanmaya başlar gönüller yine hüsranla dönerken umulmazdır gelecekler sözün tut sıhhatinle etme garibe zulmünü bekleyenleri gör sabır ile vardır elbet bir ödülü çınlayanı bariz yaradır bu ıslahı yoktur aymaz o gafilin bakma eyleme gel al ün kolunu etmesi çoktur nurdan güneşin yankımı hisset ki duyasın yalnızlığın sarmış kokusunu kaçılmaz bir şafaktasın korkma tutun aç kutusunu

son kez

kabir azabıma girdim bugün lakin son kez oysa başımda yine sen yoktun meleğim geçerken sırattan sessizce sensiz ise yönü ne bileyim her yolun vardır bir bitimi yoksa sonunda nefesin neyleyim bir uçtan diğerine doğru giderken duyulur ya etraftan sesler mademki olanı biteni görürler o halde söyleyin ne edeyim